W numerze 8/2008 w polskojęzycznej wersji miesięcznika Hi-Fi Choice znalazł się test zestawu kina domowego składającego z kolumn Tannoy Revolution Signature: DC6, DC6T, DC6LCR i subwoofera aktywnego TS12. Zestaw został doskonale przyjęty przez redakcję i zdobył nagrodę „Najlepszy Zakup”, a do gustu redaktorów testujących przypadły: „doskonała rozdzielczość i szczegółowość brzmienia; wspaniała przestrzeń i odwzorowanie sceny dźwiękowej”.

… Dźwiękowe cuda

Podczas testów wykorzystaliśmy naszą wysłużoną dwuformatową płytę DTS/DVD-Audio „Brand New Day”, decydując się na ścieżkę DTS. Sting od razu pojawił się tuż przed nami na wysokości naszych uszu, perkusja zabrzmiała z tyłu z prawej strony, a dźwięki syntezatorów zaczęły dobiegać z lewej. Odgłos cymbałów wisiał w powietrzu i był tak delikatny, że mogliśmy usłyszeć odgłos uderzeń drewnianej pałki o metalowe płytki. Wszystko trzymał w garści głęboki i spójny bas. Brzmienie okazało się tak dobre, że dostaliśmy gęsiej skórki.

Oczywiście kiedy podkręcimy wzmacniacz do oporu, dźwięk stanie szorstki i nieprzyjemny, ale takie postępowanie nie świadczy chyba o najwyższym stopniu rozwoju umysłowego. Na naszym mierniku uzyskaliśmy wynik 93dB i sporo zapasu na nagłe skoki w górnym i dolnym zakresie pasma. Dźwięk był przy tym tak czysty i przyjemny dla ucha, że nie przeszkadzało mu nawet duże wzmocnienie. Stanowił on połączenie delikatności, gracji i mocy, przywodząc na myśl boksera z duszą albo pianistę w czasie koncertu. Tak bardzo zasłuchaliśmy się w dźwięki Stinga, że musieliśmy się zmusić, aby przejść do testów z filmami.

„The Simpsons Movie” to przede wszystkim robota Foleya, ale są tu też genialne momenty, które uświadomiły nam, w jak mistrzowski sposób kolumny Tannoya potrafią oddać przestrzeń i atmosferę.

Kiedy Homer przybywa wraz z rodziną spóźniony do kościoła, w jego wnętrzu słychać wyraźnie jak wykrzykuje, że zgromadzeni wierni „są zbyt zajęci gadaniem ze swoim wymyślonym Bogiem!”. Nasz ulubiona komiksowa rodzina wkracza do kościoła w absolutnej ciszy (04:27), w której słychać tylko echo otwierających się drzwi. Zestaw Tannoya oddał ten efekt doskonale. W 10 minucie i 50 sekundzie Bart strzela do ojca z pistoletu na kulki i odgłosy wyraźnie wskazują, że to może boleć.

Równie doskonała jest szczegółowość brzmienia. W 17 minucie 3 sekundzie Flanders przygotowuje Bartowi kubek specjalnego kakao. Udało się nam doliczyć aż jedenastu subtelnych efektów Foleya, od syku bitej śmietany z puszki po opiekanie słodkiej pianki, do chwili kiedy Bart zabiera napój z parapetu i oddala się z nim, wykrzykując półgłosem „O mój Boże!”.

Takie brzmienie to nie tylko efekt mocy i efektywności – ważna jest też kontrola i bogactwo. Tannoye prezentują się pod tym względem doskonale, wręcz rewolucyjnie.